دنیای نا برابر امروز ما

نه هست های ما چونند که بایدند نه باید ها...

مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخوانم.

عمری ست که لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره میکنم باشد برای روز مبادا...

اما در صفحه های تقویم...

روزی به نام روز مبادا نیست آنروز هر چه باشد، روزیست شبیه امروز...

 روزیست شبیه فردا...

 روزی درست مثل همین روزهای ماست.

اما کسی چه میداند شاید امروز نیز روز مبادا باشد..!!!

وقتی تو نیستی نه هست های ماچونند که بایدنند نه باید ها...!!!

 هر روز بی تو روز مبادا است....!!!!

دلم انداره ي دنيا
غم دنيا تودلم
غم ديروز غم امروز و فردا تو دلم
شب که از ره مي رسه يکسره چادر مي زنه
غم به اندازه ي تاريکي شب ها تو دلم
صدفم يک صدفه پاکي وبي مرواريد
خالي ام ديد، غم به وسعت دريا تو دلم
من نه رنجم نه هوس باز نه افسونگر و مست
چه کنم با طپش اين همه حاشا تو دلم

شبی غمگین شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست                                      
                                         بين من و عشق تو فاصله ای نيست
گفتم کمی صبر کن گوش به من ده
                                        گفتی که نه بايد برم حوصله ای نيست
گفتم کمی فکر خودم باشم و آن وقت
                                      جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست
رفتی تو خدا پشتو پناهت ، به سلامت
                                          بگزار بسوزد دل من مسئله ای نيست